نمیخوام مث همه بگم ای امسال چقد واسه من عجیب و غریب بود... نه. اصلا. امسال سال فو العاده ای بود واسم. خداروشکر. امسال خدا رو بیشتر از قبل حس کردم. قبول شدن سامانم توو کنکور با رنبه خوب، پذیرش ش در دانشگاه بهشتی، استخدامش توو اسنپ هرچند ک

از وقتی برنامه کنکور سامانم پیش آمد، چهارشنبه ها برای من روز عشق است. از پارسال تا الان که سامانم ترم دو ارشد است و سرکار هم میرود... چهارشنبه هایی که گاهی شیرین و گاهی تلخ است. اما سعی میکنیم زود حلش کنیم. امروز هم از آن روزهای خوب بود.

برای چهارشنبه و دیدن سامانم لحظه شماری میکردم. دلم برای نگاه پر عشق او تنگ شده بود. بعد از دیدن منصوری برای انجام پروژه ساعت پنج در میدان ولیعصر کنار سینما قدس با او قرار داشتم. مانتوی گل گلی بنفش را به نشانه ورود بهار با رژ بنفش که لبخند

قبل از اینکه شروع به نوشتن کنم سری زدم به وبلاگ! شش ماه است که اینجا چیزی ننوشتم اما اتفاقات زیادی افتاده. خیلی چیزها برای روشن تر از روز شده. شک از درون من رخت بسته و دانستم که واقعیت زندگی همین است. زندگی به همین اندازه گاهی کسل کننده،

حالِ این روهای من سخت پراسترس است. پروژه منتظر مانده و هرشب واقعا خسته ام که آن را انجام دهم و از این همه تعویق و انجام ندادن حالم از خودم بهم میخورد. کلافه ام. دچار نگرانی آخر سال شده ام!! و احساس میکنم چیزی تا پایان سال نمانده و من هیچ

امروز برای سامانم همان روز بزرگش بود. همان روزی که سالها در پی ش بود و به قول خودش امروز استارتش خورد. 21 دی ماه 1395! روز پایان ارشدش و تاییدیه ورودش به بخش آی تی. با جان و دل خوشحال شدم و از خدا کلی تشکر کردم به خاظر این همه اتفاق خوب ب

خداروشششکر... جلال نیز ازدواج کرد و خدا او و نسرین را خوشبخت کند. فردا برای برگزاری مراسم بله برون و عقد که در روز پنجشنبه (15 بهمن) برگزار میشود به خانه میروم. الحمدااله که سامانم نیز حالش خوب است و کم کم دارد به آی تی منتقل میشود. خودم

در لاک تنهایی خود فرو رفتم. خبر اخراج حسین در تیممان مانند شوکی ناگوار بود. پیش تر از این سامانم در این باره حدس هایی زده بود اما فکر نمیکردم اینقدر جدی باشد. حسین از تیم کنترل کیفی به تیم دیگری منتقل شد و برای همیشه کیوسی درگذشت... سرگر

بهمن ماه بود که تارگت گذاشتیم که در سال جدید ماشین بخریم. لازمه رسیدن به این تارگت این بود که وعده کردیم هرکدام از ما هرچه عیدی گرفت از سرکار ش را در بانک بگذارد تا به ده میلیون برسد که بتوانیم وام بگیریم و بعد از ماشین. امشب سامانم گفت ک

سلام بعد شیش ماه اومدم تا بنویسم. اتفاثات زیادی افتاده. خوب و بد.. اولین اتفاق اینکه ظهر دوشنبه هشتم آبان 96، آقاجون حیدر فوت شد. اتقاف خیلی خیلی سخت و دردناک. مرگی غیرقابل پیش بینی و ناگهانی. با مرگ آقاجون خیلی از بچهاش به خودشون اومدند